براي نيلبك
سلام
اين پست مال همه رفقامه.... اونايي كه رفيقن...
مال نيلبك كه اين روزا صداي دلش گرفته... مال مزدك كه خيلي دوستش دارم، مال محسن كه داشتم ميمردم كه اين پسر كجاست؟ مال جلال كه خيييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييلي وقته ازش بيخبرم...
اين پست مال رفقامه...
آخرين آغاز كه نفهميدم تموم شد يا هنوز هم هست...
شراره، فرشوشتر كه غيبش زده....
اینموریکس متفکر که امیدوارم بالاخره پاش خوب شده باشه 
البته اينو بگم كه همه ما با هم رفقيم... چه اونايي كه همديگه رو تو همين فضاي مجازي ديديم، چه اونايي كه تو فضاي غير مجازي هم ديديم، چه اونايي كه تو خوابها و روياهاي هم هم بوديم....
اما از اينجا كه هيچ كس قيافه واقعيم رو نميبينه ميخوام بگم:
نيلبكم... ميدونم صدات گرفته... مي دونم يه چيزي نمي ذاره مث هميشه بخوني... اما در هر حالتي هر جايي و هر شكلي بدون بدون بدون براي من نيلبكي هستي كه صداش از يه جاي ديگه مياد.... انگار يكي داره در تو ميدمه....
يه روزي كه نميدونم كي مياد... نيلبك مهربونم تو بايد منو بگيري و بزني... شايد اگه صداي يكي از دل خالي تو رد بشه و به من برسه صداي منم خوب بشه...
نيلبك عزيزم... ميدونم چه درديه كه هيچ كلمه و اشكي مسكنش نيست... يه همچين دردي بزرگترين دردهاست... اما عزيز دل بادسوار بدون و بدون هر كاري بكني و هر جا كه بري دل بادسوار پيشته... دعاي دلش پشت و پناهت...
نيلبك بادسوار دوستت داره چون تو ... تويي...
