و نعش سبز درختان به روي شانه من

 و نعش سبز درختان كه آشنا بودند

                                 و جز حقيقت خورشيد را نميگفتند

 زمين هميشه همين بوده است

كسي شريك غم آسمان و آينه نيست

                          و راز آينه‌ها تلخ است

                                              و راز آينه‌ يعني

                               درختهاي بلند و زخم‌هاي كبود

كسي به فكر غم ريشه‌دار باغ نبود

و نعش سبز درختان روي شانه من

                                      و من ادامه معصوم زندگي بودم...